İnsan kendini yok edecek araçlara sahip ve onları kullanma fikriyle oynamaktadır, çünkü yaşam sevgisi tüm zamanların en düşük seviyesine inmiştir. Bugün en güçlü olanın hayatta kalması ilkesinin- egemen devletlerin önlenemez bir şekilde kendilerini ispat etme ihtiyacının- yok oluşa neden olabileceği söylenebilir.
Ahlakın temsilcisi olması gereken uluslar vicdanı görmezden gelirse, bireyler vicdana yön veren ilkelere gerçekten itaat etmeye nasıl başlayabilir? Bu yalnızca her vatandaşın vicdanının sesinin susturulmasına neden olabilir, çünkü vicdan da gerçeklik gibi bölünemezdir.
Ataerkil düzenin zaferi ile köleler, işçiler ve kadınlar başlıca sömürü nesneleri oldular. İnsan ancak kendinden daha güçlü olan hemcinsleri için bir tüketim maddesi olmaktan çıktığında yamyamlık, tarih öncesi dönem sona erer ve gerçek insanlık tarihi başlar.