Fatma GÜRSOY
@FGrsy
Ruhumda derin bir mağara yalnızlığı oluşmuştu. İki dağ arasında yankılanan bir ses arasında kalmıştım.
Kalbim hasretin soğuk bahçesinde bir kuş gibi kanat çırptı.
Minik kuş, yavrusunu ağzıyla besliyordu. Kuşun analık duygusunda çırpındım. Bir küçük kuş kadar analığın şefkatli dünyasında bir bebeği hissedememek yüreğimi sızlatmıştı.
Ne güzel kokardı toprak. Ana gibiydi. Ana yavrusunu nasıl sinesinde yetiştirirse toprak da öyle idi. İçine düşen her şey güzelleşirdi.