Bütün dünya bir sahnedir kadın erkek bütün insanlar da oyuncular her birinin giriş ve çıkış zamanları vardır her insan kısa ömrü içinde çeşitli roller oynar ve 7 perdeye bölünmüştür hayatı 1 perde bebektir süt ninesinin kollarında salyalarına akıtarak ağlar sonra sızıldanan bir okullu sırtında çantası tertemiz sabahlık yüzü ile istek eksik isteksiz sümüklü böcek gibi sürünerek okula gider ve sonra aşıktır fırın gibi derinden nefes alır sevgilisinin kaşına türküler dizer sonra pars bıyıklı bir askerdir ağzında garip küfürler kendi onuru üzerine titrer çabuk kızıp kavgaya girişir su kabarcığından farksız şanı şöhreti top ağzından bile arar sonra da herkese Adalet dağıtan biri saygındır toparlak göbeği besili bir piliç astarlanmıştır bakışları sert sakallı usulünce kesilmiş ukala bilgelikleri herkesin kullanabileceği örnekleri budur böylece kendi rolünü oynar altıncı perde burnunda gözlüklü yanında kese yaşlı biri eskimesin diye sakladığı pantolonu sıska bacaklarına büsbütün bol gelir bedeni kurmuş ayağı terlikli bir soytarı halini alır kadın erkek sesi tekrar çocuk sesi gibi inceleyerek düdük sesine döner ve son perde bu acı ve aynı zamanda coşkulu hikayeyi sonuçlandıran bölümdür ikinci vebellik dönemidir ama tam bir unutulmuşluktur gözsüz dişsiz hiçbir şeysiz.
Tek dileğim bu yeter ki benim akıllı olduğumu sanan bütün ön yargılarınızı söküp atın kafanızdan bir rüzgar gibi özgür olmalıyım davranışlarımda canım kime esmek isterse ona esmeliyim çünkü böyledir soytarı denen kişi patavatsızlıklarıma en çok kimler gücenirse en çok onlar gülmeli peki ama onlar neden gülmeli bunun nedeni mahalle kilisesinin yolu gibi besbelli soytarının akıllı ya da arabesiyle sarsıldığı halde anlamazlıktan gelen aptallık eder bence çünkü o zaman akıllı kişinin zırvalıkları açıklanır kirli çamaşırlarının ortaya dökülmesi için soytarının attığı taşlar bile yeterlidir Alaca giysimle donatın beni izin verin içimi dökeyim o zaman bu hastalıklı dünyanın iltihaplarını kararlılıkla temizleyeyim Yeter ki vereceğim ilacı sabırla kabul etsinler .