Sevdiğiniz insanlar bir başarı elde ettiğinde onları kutlayıp alkışlarsınız. O hâlde kendi başarılarınızı ve girişimlerinizi de alkışlayın. Kendinizle gurur duymayı ihmal etmeyin.
Hayat da böyle değil mi? Korktuğumuzda, çaresiz ve yapayalnız kaldığımızda bize korkuluk olacak insanlar veya hayat gayesi, anlamlı bir yaşam biçimi olmalı ömrümüzde. Bu yüzden hep derim ki ömrünüze iyi insanları, güzel hayalleri, hedefleri ve bir dava şuurunu eklemelisiniz. Hayatta öyle günler gelir ki zorluklara karşı çıkarken de inerken de size dayanak olurlar. Gün gelir yol olur, gün gelir han... Velhasıl insana nefes olur, ses olur, el olur.
Affetmemek aslında sizi gelecekteki mutluluklardan, anı yaşayamamaktan uzaklaştırıyor. Affetmemenin bıraktığı izler, yoğun duygulan ve yakınmaları da beraberinde getiriyor. Affedemediğiniz olaylardan ve insanlardan sesli veya zihinsel olarak şikâyet etmek ve kendinizi tetikte tutmak, hayatınızın kontrolünün onların elinde olduğunun göstergesidir…