Hepimiz kendimize göre acıyı çeker, yaşarız. Hatta kendi acılarımızın diğer insanların çektiği acılardan daha büyük olduğunu düşünür, daha çok acı çektirdiğine inanırız. Oyle ya, hepimiz biraz acıyla karşılaşınca etrafımıza bakmaktan aciziz.
Öyle anlar oldu ki, insan yalnızlığını ve yoksulluğunu derin bir sessizlikle ölçer. Her gün, umutla karışık bir boşlukta yürüdüm; gülüşler uzak, hayaller ise ulaşılmaz birer gölge gibi önümde süzüldü
Özgür olmak, zincirlerinden kurtulmak değildir sadece; özgür olmak, kendi yolunu çizmek, düşmekten korkmadan kalkabilmek, hatalarından ders çıkarabilmektir. Her zorluk, bizi bir sonraki durakta hazırlar; her kayıp, bize yol gösterir.