...insanın vedalaşmak için ne kadar az zaman ihtiyacı olduğunu ve yanında götüremeyeceğini bilince her şeyin ne kadar değersiz göründüğünü fark edip korktu...
..İçinde hâlâ acıyan bir yer vardı ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak ama yumuşak bir acı.
Sonrası belli...
Unutsam ve artık kanamasa düşlerim...Uyansam bu kâbustan, şaka olsa tüm gidişler...Ve ben yeniden mutlu olsam senin varlığından bihaber...🖤