Allah'ım hiç geçmeyecek mi bu acı? Hiç dinmeyecek mi bu sızı? Dayanacak gücüm yok artık, her gün aynı dertle uyanıp aynı dertle yatıyorum. Günlerim acımasız bir tekrara dönüştü bir tek umudum vardı onu da kaybettim. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum, tanınmaz bir ruhla sürükleniyorum ordan oraya. Bütün yollarım kapanmış gibi her şeyimi kaybetmiş gibiyim. Hiçbir şeydim ben, şimdi yokluğum. Varlığımı bulamıyorum, varlığın sonsuzluğunda debeleniyorum. Beni gören yok, duyan yok, en acısı da bende kendime hissizleştim. Aynada gördüğüm aksim ben değil, kulağıma yayılan ses bana ait değil, içimdeki kadın hala bir çocuk ve büyümüyor. Ben sana sığındım sen beni, benden daha iyi bilirsin. Senden başka kimsem yok bana bir yol göster. İçime huzur ver...