"Eşsiz bir çiçeğim var diye kendimi zengin sanmıştım. Oysa sadece sıradan bir gülmüş. Peki, üç yanardağıma ne demeli? Boyları dizime kadar ve biri tamamen sönmüş durumda. Tüm bunlar beni hiç de büyük bir prens yapmaz," diye söylendi. Ve Küçük Prens çimenlerin üzerine uzanıp, ağlamaya başladı.
"İnsanlar nerede?" diye Küçük Prens devam etti. "Çölde kendini biraz yalnız hissediyor insan."
"İnsanların içinde de öyle hissedersin," dedi yılan, "arada pek bir fark yoktur."
"En zoru budur. Kendini yargılamak, başkalarını yargılanmaktan çok daha zordur. Kendini gerektiği gibi yarılayabilirsen, gerçek bir bilgesin demektir."
Modern dünyanın kandırmacası da budur işte:
Her şeye yetişmek isterken hiçbir şeye yetişememek, her şeye sahip olmak isterken aslında hiçbir şeye sahip olmamak...