Tarkovski nin insan yaşamanın evrelerini özetlediği o meşhur sözü geliyor aklıma.
İnsan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.
18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar.20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar
25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder.
Ve insan 25 yaşında ölür,75 yaşında gömülür.
Neden insan 25 yaşında ölür?
Çünkü insan iki uçtan birindedir artık
Bu uçlar gerçeklik ve yanılgıdır.
Başarılı veya başarısızlıktır
Başarılı olnca dostların başarılı olur.
Arkadaşların başarılı olur.
Annen baban başarılı olur.
Kızkardeşin, ablan dayın
Abin başarılı olur
Sevgilin başarılı olur.
Büyük mutlu bir ekosistem var olur.
Bu başarıda herkes ortaktır. Çok az görüştüğün arkadaşında hiç görüşmediğin akrabanda
Her kese göre önce onların sonra senin başarındır. Ve seni çok da seviyorlardır.
Dostoyevski
Bu çıkar bütünlüğünü Suç ve Ceza da şu şekilde anlatıyor
Dünyada herkesten çok kendini sev, çünkü dünyada her şey kişisel çıkarlara dayalıdır. Eğer bir tek kendini seversen, işini gerektiğince yaparsın, kaftanın da bölünmeden, bütünüyle senin üzerinde kalır. Bu arada ekonomi,bu bilimsel gerçeğe şunu ekliyor; Toplumda ne kadar çok insanın işleri yolunda olursa, diğer bir deyişle, kaftanlar ne kadar bütün kalırsa, toplumun temelleri de o kadar sağlam ve genel gidiş o kadar yolunda olur.
Başarısızlık......
Peki başarısız olursan.