Fatih

Adalet denen şeye inanmıyordum. Kötüler hep kazanırdı ve biz kötü olan taraf değildik.
Sayfa 362·Kitabı okuyor
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Onu dü­şünmek, kaçma isteği oluşturuyordu içimde ve ben yine ona kaçıyordum.. Saplanıp kalmıştım, aynı yerde dönüp duruyordum sanki. Tutuklu, diye düzeltti içsesim beni. Saplı kalmak değil, tutuklu kalmak.
Sayfa 342·Kitabı okuyor
İnsan, kendini bilmezse yalan mı olur yabancı mı?
Sayfa 340·Kitabı okuyor
Benim en büyük tesellim de sensin halbuki. Hadi uyuyalım.
Sayfa 339·Kitabı okuyor
İnsanı olduğu kişi yapan, yaşadıkları ve yaşattıkları. İnsan, yaptığı seçimler, verdiği tepkiler ve sarfettiği kelimelerinden ibaret.