⋆ .Fatima. ⋆
@Fatima_07
✧人生はゲームだ✧
☾❁⚝Lunara⚝❁☽
Azərbaycan
Bakı, 12 Nisan 2007
60 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sabitlenmiş gönderi
Yer üzündə bizi tanıyan sonuncu insan da öldükdən sonra bu dünyada heç var olmamış olacayıq. Nə etdiyimizin fərqində olmadan ölüb yenidən diriləcəyik. Bu dayanmadan təkrarlanacaq və bunun təkrarlandığıyla baglı heç bir şey xatırlamayacayıq. Varlığı inkar etmək ən böyük təqsirdi. Zamanı gəldikdə son nəfəsimizi verib, ruhumuzu başqa bədənlərə əmanət edəcəyik. Hara gedəcəyimizi fərqli nüanslara görə təxmin edə bilirik. Bəs ən maraqlısı bura hardan gəldiyimizi bilirikmi? Elə bizi həyata bağlayan cavabı olmayan bu suallar və bu suallara olan marağımızdı...
🎵Wabben ~ (Doğular)🎶
Reklam
Kaçmak… kaçmak ve gitmek, terk edişler, vedalar, hiç söylenmemiş sözler ve bazı kızların aniden gidişleri pek tanıdık. Bir sabah aniden hissedilen o tanıdık duygu, gitmeye dair hisler. Bilirsin, derin bir bağ kurduğun birinden gitmek istiyorsun, kalmaktan korkuyor, içten içe tüketiyorsun kendini. Çünkü sen yalnızlığınla varolurken insanlardan gitmeye alıştırdın kendini. Oysa biriyle bağ kurmak, aynı duygularda yaşamak, adımlar birbirini takip ederken deniz kenarında yürümek, hepsini yaşamak istiyor ama yalnızlığı bırakamıyorsun. Gitmek ve kalmak, iki yol arasında sıkışmış kalmışsın.
‘sana ait olan seni bulur.
gönül bu ya yalnız bir renge tutulur. aşk bu ya hiç ummadığında bulur, sevda bu seni sevenle olur, kara sevda bu kavuştuğunu sandığın an mezarda son bulur…’
Hər saniyə yüzlərlə insanın öldüyünü nəzərə alsaq, bir ölən şəxsin ölümü haqqında üzülməyə həqiqətən dəyərmi?
Həmin insanın yerini tutacaq bir nəfər tapmağınız qeyri-mümkündür? Bu insan həqiqətən də
platon’un şölen adlı eserinde anlattığı bir mite göre, ilk insanlar aslında dört kollu, dört bacaklı ve tek bir gövdede birleşmiş bütünsel varlıklardı. zeus, insanın bu haliyle çok güçlü ve kibirli olduğunu düşünerek onları cezalandırmak için ortadan ikiye böldü. o günden sonra insan, hep eksik kalan diğer yarısını —kendisini tamamlayacak o ruh eşini— aramakla lanetlendi. belki de ayrılıkların canımızı bu kadar yakması, bizi bu kadar derin bir kedere boğması bundandır; insan aslında bir başkasını değil, kendi kayıp yarısını kaybediyor.
Reklam