Sürekli umut etmek, bazen en büyük uyuşturucudur. Sistem bize "yarın daha iyi olacak" masalını anlatır ki; biz bugün neden bu kadar kötü olduğumuzun hesabını sormayalım.
Herkesin bir şeylerden şikâyet ettiği, sabah kahvesinden akşam haberlerine kadar her anın bir "memnuniyetsizlik beyanı" ile dolu olduğu bir dünyada, neden yerimizden kıpırdayamıyoruz? Neden her şey olduğu gibi kalmaya bu kadar meyilli?
Değişim neden bu kadar zor?" sorusu. Herkesin hayatından, dünyada yaşananlardan şikâyet ettiği bir dönemde neden değişim bu kadar zor hatta imkânsız görünüyor?