Herkesin bir şeylerden şikâyet ettiği, sabah kahvesinden akşam haberlerine kadar her anın bir "memnuniyetsizlik beyanı" ile dolu olduğu bir dünyada, neden yerimizden kıpırdayamıyoruz? Neden her şey olduğu gibi kalmaya bu kadar meyilli?
Değişim neden bu kadar zor?" sorusu. Herkesin hayatından, dünyada yaşananlardan şikâyet ettiği bir dönemde neden değişim bu kadar zor hatta imkânsız görünüyor?
Modern insan her şeyi bildiğini sanma hastalığına tutuldu. Bir konuda beş dakikalık bir video izleyince, o konunun uzmanıymış gibi hissettiren bir "sahte derinlik" çağındayız. Bu, merakın en büyük düşmanı çünkü merak, "bilmiyorum" diyebilme cesaretiyle başlar.
Peki, ne ara her şeyin cevabını cebimizde taşıdığımızı sanıp şaşırma yetimizi kaybettik?
Ne zaman her şeyi bildiğimizi ya da en azından istediğimizde öğrenebileceğimizi düşünür hale geldik? Başkalarının soruları ve cevaplarıyla yaşamaya alıştığımız bu dünyada çok gereksiz bir özgüven değil mi bu?