Fatma Arslan
@Fatma_arslan
Dr.
İstanbul
29 Ağustos
12 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Nasıl oluyor da insanı mutlu eden bir şey aynı zamanda yıkımının da nedeni olabiliyor?...
Reklam
Hiçbir an yoktur ki insan kendini ve diğer insanların varlığını tehlikeye atmasın!Hiçbir saniye yoktur ki,bilerek ya da bilmeyerek bir yok edici olmasın!En kendi halinde bir gezintin bile binlerce zavallı böceğin yaşamına mal olur.Bin bir emeğin ürünü olan bir karınca yuvasını dağıtmak ve o minik yaşam evrenini kabristana çevirmek için insanın tek bir adımı yeter!
Ah,insan yaşamda öyle geçici bir yolcudur ki kendi varlığına en fazla inandığı ve arkadaşlarının ruhlarında,kalplerinde en derin izleri bıraktığını sandığı bir yerde bile belleklerden hemencecik silinecek,hiçbir iz bırakmayacaktır! Hem de öyle çabuk ki...
Çoğu zaman ideallerimiz yolunda çalışarak edindiğimiz şeyleri bile feda etmekte duraklamıyoruz.Böylece en azından o kişi mutlu oluyor.Bizim elimizde mutluluğun gölgesi bile kalmıyor ama kendi varlığımızı o mutlu kişide bulma beklentisine giriyoruz.Oysa düşkünlüklerimizle ve boş çabalarla uğraşmayı sürdüreceğimize,düşe kalka rüzgâra direnip yürümekle,diğerlerinin yelkenle küreklerle ilerlemesinden daha fazla yol alabiliriz.
Reklam