... büyük filozofların hepsi neden kasvetlidir? Rahatı yerinde, emniyette ve hep neşeli olanlar kimlerdir, bir de onu düşünün. Ben size cevabı söyleyeyim: Gerçekleri göremeyen sıradan insanlar ve çocuklar!” “Acının ödülü büyümedir diyorsunuz yani...” Nietzsche onun sözünü kesti. “Hayır, sadece büyüme değil Güçtür aynı zamanda, Ağacın büyüyebilmesi için fırtınalı havalara ihtiyacı vardır. Yaratıcılık ve keşifler acı çekmenin sonunda gelir.
Ruh huzuru ve mutluluk arayanların inançlı olmaları gerektiğini, hakikatin peşinden koşmayı isteyenlerin ise huzurdan vazgeçip hayatlarını araştırmaya adamaları gerektiğini belirtmişim.
"Uçmak istiyorsunuz ama uçmaya uçmakla başlayamazsınız. Size önce yürümeyi öğretmeliyim ve yürümeyi öğrenmenin ilk adımı da kendine boyun eğmeyen kişiyi, başkalarının yöneteceğini anlamaktır. Başkasına itaat etmek insanın kendine söz geçirmesinden çok daha kolaydır.”
“Meslektaşlarınızın fikirlerinin sizin için çok önemli olduğunu söylemişsiniz. Kendilerinden hoşlanmadıkları halde başkalarını, kendisi hakkında iyi düşünmeye ikna edenleri çok gördüm. Bunu başardıklarında kendilerini iyi hissediyorlar. Ama bu yanlış bir çözüm. Bu başkalarının otoritesi altına girmektir. Sizin göreviniz kendinizi kabul etmek; benim kabulümü kazanmanın yollarını bulmak değil"