Bir şiddet tapınmasına dönmüş günlük hayat içerisinde,haksızlığı ve kötülüğü,ancak daha büyük bir haksızlık ve kötülük durdurabiliyor.
Reklam
Evler…özgürlükle zorunluluğun,gitmekle dönmenin birbirini durmadan kışkırttığı yazgısı insanın.
Şiir acı veriyor.Deniz acı veriyor.Güneş keder.Dağ bir ıssızlık çanı.Ağaçlar dünya dışı bir zaman.Çiçekler gölgelenip gidiyor. İnsan büyük mü alçak mı,bilemiyorum…
