fatma
@Fatmagdr_
94 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Yaşadığımız dünya, çocuklar için bir cehennem çukuruydu. Günahkârların zulmünü hep masum olanlar çekerdi.
Sayfa 62
Reklam
Neden kötülük çocukları bulurdu ki hep? Oysa onlar yalnızca oyunları ve oyuncakları bilmeli, renkli kalemlerle hayal dünyalarını boyamalıydı.
Sayfa 62
Eskiden yalnız olmayı çok severdim. Sessizliği... Düşüncelerimin bana işkence etmesinden bile rahatsız olmazdım hatta. Bir başka insanın sözleriyle yaralanacağıma, kendi zihnimdeki kelimelerin açtığı yaraları taşımayı seviyordum.
Sayfa 59
Noa hep böyleydi. Onu tanıdığım günden beri yaşıyordu ama öylesine.
Sayfa 50
Biz sustuk.
Yaralarımızın kabuk bağlamayacağını ikimiz de biliyorduk ama yine de sustuk.
Sayfa 38
Reklam