Oysa ne güzeldi gözlerin,
Ne hoş kokardı bakışların,
Üşümeme engeldi gülüşün.
Şimdi ise yokluğundan olsa gerek,
Solmaya başladı birer birer
Bakışlarına maruz kalan papatyalar.
Eskisi gibi güzel bakmıyor artık gözlerin,
Hoş kokmuyor artık bakışların.
Üşümeme engel olan gülüşlerin vardı ya,
Kaskatı kesildim yokluğunun soğuğunda
esen her rüzgârda.
Ayrılığın kaçıncı acı katındayım bilmiyorum,
Hani onca cefalarıma sefa oluyordu varlığın?