Değersiz hisseden içten küçülür ve değersizleştirene kendisini kapatır.
Değersizleştiren dil ve üslup, derinden yaralar. Varlığının tanındığını ve değerli olduğunu kendisi için en özel insanlardan
duymaya ve hissetmeye ihtiyaç olan çocuğun itibarsızlaştırılması,değersiz hissettirilmesi, en basit işlerde bile mükemmellik bekleyen, istediğini göremediğinde de azarlayan anne baba tepkisi çocuğun güvenini zedeler. Çocuk anne babası ile olan sıkıntısını çözemez. Çözemedikçe hırçınlaşır, hırçınlaştıkça da eleştirilir. Eleştiri karalamaktır, karalamak yaralamaktır. Yaralanan çocuk başını koyacağı bir omuz, dizine yatacağı bir şefkat kaynağı arar. Bunu evde bulamazsa,dışarıda arar ve yanlış ilişkilerden medet umar.