Fevziye Bölükbaşı
@Fblkba
Düştüm bir ormana, yol belli değil..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap travma sonrası stres bozukluğu konusunu ele alan 12 öyküden oluşuyor. Yazar her bir öyküyü anlatırken öyküye konu edinen TSSB ve diğer bozukluklar adına ufak notlarla bir parantez açıp hem ufuk açıcı hem de kitabın ana temasından uzaklaşmadan bize keyifli dakikalar geçirtiyor. Anlatımı yalın, edebi bir kaygı bulundurmuyor. Ancak öyküler hem kurgu olmadığı için hem de bir çocuğun yerine kendinizi koyarak okuduğunuz için edebi kaygıyı bir kenara bırakıp kitabın içinden çıkamıyorsunuz.
Belki her birimiz hayatımıza eşlik eden veya en azından yollarımızın rastlaştığı birini sorgulamış öfke duymuş onlardan uzaklaşmışızdır, bu davranışları sergilememize sebep olan hareketinin altındaki nedeni sorgulamadan. Ancak ben her zaman ezbere bildiğim ve bu kitapta tekrar kafama kazıdığım bir şeyi buraya da yazmak istiyorum: Bir insanı tanımak ve tanıdığını sanmak aynı şey değil. Sevdiği yemekleri bilmek zevklerini bilmek hoşlanmadığı şeyleri bilmek o kişiyi tanımaya yetmiyor. Ne zaman biz aynı yaralarda buluşursak aynı dili konuşursak aynı yollardan geçmesek bile o yola yabancı değilsek o yola bakmaya cesaret edebiliyorsak gerçek anlamda evet tanıyorum diyebilmeliyiz. Aynı evde büyüdüğümüz veya bizi büyüten insanlarla bile aynı dili konuşamadığımız anlar olmuştur hatta an olarak nitelendirilemeyecek kadar uzun bir sureyi kapsayabilir bu durum.
Yani demem o ki bir insanın hikayesini bilmeden o insani yargılamayın. Ben bu kitapta şimdi büyümüş yetişkin olmuş hatta belki çocuk sahibi olmuş olsa bile 12 çocuğun hikayesini okudum. Yanımda olmasalar da kalben onlara sarıldım. İhtiyaçları olan şefkati vermeyi kucaklaşmayı isterdim onlarla bu mümkün olmasa da bizi bu kitapta buluşturan Dr. Perry'e teşekkürler.
