Ferhat ASLAN
@Feas
Doktor
MD
Gaziantep
18 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Değerli hocamız Oğuzhan Saygılı'nın kitaplarına bir yakıştırma yapmak cür'etinde bulunabilecek olsaydım onları "Nar" meyvesine benzetirdim.
"Çarşıdan aldım bir tane, eve geldim bin tane" söyleminin hakkını verircesine sayfalarında dolaştıkça "bir çok kitapla ve yazarlarıyla tanışmak, o kitapları okumuş ve feyiz almış olmanın tadını yaşattığı, o kitapların geçtiği dönemleri ve olayları yalın ve içten bir üslupla aktardığı ve bir taşla bir sürü kuş vurabilme bahtına nail olabilme şansı sunduğu" için.
Geçenlerde ikincisini okuduğum "Kitaplarla Söyleşi" adlı kitabın, yine değerli hocamız sayesinde ilkini de okuma şansını buldum; Okurken yine çeşit çeşit kitaptan tattım, yazarlarıyla tanıştım, dönemleri ve belki de hiç tanıma fırsatı bulamayacağım isimleri keşfettim.
Reklam
Bu kitabı ne yazık ki teessürle okudum;
Balkanlarda günden güne nasıl eriyip gittiğimizi, oradaki soy bilincimizin, nice çilelerle meydana getirilen eserlerimizin, imzalarımızın velhasıl-ı kelam "varlığımızın" mirasyedi gibi umarsızca tüketilmesini okudum.
O süreçlerde sözüm ona "devletimizi ve milletimizi temsil ve idare etmek üzere orada görevli bulunanların ve yine oradaki soydaşlarımızın olaylara kayıtsız kalışını okudum.
Bunda hem bizim hem idarecilerimizin hem de dinine, devletine sahip çıkmayı abesle iştigal olarak gören herkesin payı var.
Bu kıymetli eser bize geçmişimize bir kez daha dikkatli bir şekilde bakmanın, mirasımıza ayna tutmanın yanı sıra, gelinen noktaya dair özeleştiri yapmamızı ve bunlardan ders alarak hızla hatalarımızı düzeltme öğüdü de vermektedir.
Neticede, kusursuz insan da yönetici de yoktur ve milletimizin, mevcudiyetimizin bekası ile selameti için “hata yaptık, kusurluyuz, bunu en iyi şekilde düzeltmek için ne gerekiyorsa yapacağız” demek bize bir şey kaybettirmeyeceği gibi geleceğimize çok büyük şuur ve manevi bir servet kazandırabilecektir.
Sözün özü; Rumeli'de "Evlad-ı Fatihan" iken gelinen noktada "evlad-ı perişan" olma sürecimizi anlatan bu kitap, "geçmişi olmayanın geleceği de olmaz" sözünün ispatı ve “geçmişine dört elle sarılanın geleceğine nice büyük iyilikler yapacağının” da nasihatidir.
#kitapşuuru
Unutmak Tükenmektir!
İnsan bir şiiri, şarkıyı ya da filmi neden sever? dersiniz ve cevap "onda kendimizden bir şey bulmak" olur çok zaman. Neticede kendimizi bulduğumuz, kendimizden bulduğumuz şeyi sevmemiz kadar normal bir durum yoktur.
İşte, tesadüfen tanıştığım ve aslında içinde, yazılışında, her cümlesinde kendimden o kadar çok şey bulduğum bu kitap: "Şehidim Şahidim".
Bir meslektaşımın Silopi'de gönüllü olarak yürüttüğü hekimlik görevi sırasında yaşadıklarını ve gördüklerini anlatan Bu kitapta canım ağabeyim, şehidim Şehit Polis Hasan ASLAN'ı buldum ben.
Buldum ve tekrar kaybettim her okuyuşta.
Şehadetin onurunu, şehit kardeşi olmanın gururunu ve ayrılığın acısını; defalarca...
O 10 Kasım'ı, o acı anı tekrar tekrar yaşadım..
Ve ne tesadüftür ki saldırı haberini aldığımda; o ana kadar aklıma hiç öyle bir şey yapmak gelmezken, sadece Allah askerimize polisimize, yardım etsin diye dua eden ben, orada görevli birçok arkadaşım varken "hele hastaneyi bir arayayım" deyip "amaçsızca" aradığımda şehitlerimize müdahale eden ve bizzat o an telefonda konuştuğum, bana bilgi veren ve dünyayı ayaklarımın altına atan o meslektaşım bu güzel kitabın da yazarıymış.
Kitabı okurken bu anların da anlatıldığını, görüşmemizi ve hatta şaşırtıcı bir şekilde hislerime kadar anlatıldığını görünce her hissi bir arada yaşadım, şaşkınlık ve onur dahil..
Reklam