Büşra
@Fedoraa
Reklam
Ama annem hiç gelmedi.
Böyle böyle öğrendim ben ağlamamayı, düştüğümde kendi başıma doğrulmayı.
Canımız her yandığında ağlamamayı, her yaranın kabuk tutamayacağını, her düşmenin ardından doğrulmak için bir el uzanmayacağını çok küçük yaşta öğrendik.
En zoru da neydi biliyor musunuz? Hep annemin gelmesini beklemekti. Bekledim, gözyaşlarımsa benden daha da özlemle bekledi.
Hayat, almaya mecbur olmadığın sorumlulukları yükledi sırtına. Çoğu zaman gövdenden ağır girdiğin yükün altında kamburun çıktı.
Reklam