Ah çocuk! Ne yaptın nasıl yaptın? Kendinle beraber kaç eve kaç aileye ateş düşürdün. Hala dünden beri sosyal medyaya bakmakta zorlanıyorum. Bu ülkede her güne bir dehşetle uyanmak hala çok zoruma gidiyor. Nasıl bu hale geldik biz anlamış değilim sosyal çürümenin de ötesinde bir şey bu ve bazı şeyleri ifade etmekte çok zorlanıyorum. Olanlara çok üzgünüm ailelerden hem özür dilemek hem de başsağlığı dilemek istedim. Böyle bir nesil olduğumuz için. Hiç bir anne baba öpmeye dokunmaya kıyamadığı çocuklarının böyle şeyler yapmasını yaşamasını istemez. Evladım yok. Ama olursa ne yapacağımı bilemiyorum ya zaten. Ama ne olursa olsun çocuklarınızla ilgilenin ihmal etmeyin burda özellikle çalışan anne babalara daha fazla sorumluluk düşüyor. Onlar çalıştıkları için kendi ailelerine çocuklarına yeteri kadar zaman ayıramıyor. Hatta bazılarımızın anne babaları eğitimci olarak kendi çocuklarından çok başkalarının çocuklarıyla ilgileniyorlar. Bu yüzden ilgilenin ihmal etmeyin sevgiyi saygıyı aşılayın durumunu izleyin zorlandığınızda destek alın. En önemlisi bu destek alın. Çoğu psikoloğa gitmeye çekiniyor. Çekinmeyin destek alın. Okullar bizim korkarak çekinerek gideceğimiz yerler değildir. Vaktimizin çoğunu okulda dersanede kurslar da geçiyoruz. Gerekli olan tüm önlemlerde alınmalı artık. Güvenlik mi polis mi x-ray cihazı mı artık yapılmalı aileler artık biraz rahat edilmeyi hak ediyor. Gözlerinin arkalarında kalmamayı hak ediyor. Güven ortamı oluşturulmalı artık.