Her sohbetin,diyaloğun sonu hayırlısı,inşallah,nasip.
Allah'a varmayan ona dayanmayan her cümle biraz koftur.
Sohbetin lezzeti Allah'a tevekkül etmekle ölçülebilir.
Ne kasvet bürür ne şımarıklık.
Güzel halimane bir hâl
hamdolsun.
Daha çocuk ağzındaki lafı bitirmeden annenin dinlemeden ve anlamak istemeden kendi kararını kesin bir dille soylemesi.
Sonra da bu çocuklar neden böyle?
Aileler kendini düzeltmedikçe çocuklardan bir şey beklemesin.
İstedigin gibi degil yetiştirdiğin gibi olur çocuk.
insanın tek rakibi kendisi olmalı.
Kendini bir sonraki aşamaya taşıdığını hissettigi an asıl mutluluk ve sonra yine mücadele,macera,çaba hep devam edecek.
Kabullenmeli.
O anda donup kalmak ister insan ama "değişmeyen tek şey değişimin kendisidir".
Zihinsel yükler fiziksel yüklerden daha çok yorar. Beynin içinde dönüp dolaşan bir düşünce, saplanıp kalınan bir mesele, yerine oturmayan taşlar, şüpheler, acabalar, keşkeler insanı içten içe tüketir. Bu yüzden bazen kontrol ve kesinlik çabasından vazgeçip hayırlı olanı istemeli. Ferhat Kardaş