İnsan; saramadığı yarayı, saklarmış.. Bazen; Bir güşülün, içine gizler, Bazen; Derin biz sessizliğe, Kundaklarmış... Ve; İnsanın; Mutsuz bir pencerede, Asılı kalsada gözbebekleri, Kırık kanadını yaslayıp Rabb'ine, "Allah büyük" der, "İmtihan" bu der, Susarmış...
