Herkes ölünce ardından bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk,bir kitap,bir tablo,inşa edilmiş bir ev veya duvar,yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer oldun diye ;böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında ,sen orada olursun.
Bu sabahla gelen kederli barış havasında; Üzüntüsünden güneş başını göstermeyecek...
... Çünkü Juliet ve onun Romeo'sununkinden daha acıklı bir hikaye yazılmadı