Ferhat Bayraktarağı

Ferhat Bayraktarağı
@Ferhat1625
Seni nasıl seveyim?
Ne yapsam da yetmiyor sevgim, Hangi sözü söylesem eksik kalır bakışlarında. Gönlümden koparıp sunsam yıldızları, Yine de sönük kalır gözlerinde. Ellerimle dokusam aşkı, Gözlerimle çizsem suretini, Daha nasıl seveyim seni bilemedim. Sen söyle seni nasıl seveyim?.. Ferhat Bayraktarağı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Beton mezar
Geceydi… Ve bir millet uykudaydı, Ansızın sarsıldı toprak, Sonsuz bir karanlığa uyandı şehirler. Çığlıklar yankılandı beton mezarlarda, Bir çocuk annesini aradı, Bir baba sessizce çöktü dizlerinin üstüne, Ve sokaklar yetim kaldı. Göz gözyaşlarıyla yıkadı enkazı, Eller birleşti, dualar yükseldi, Küçük bir el uzandı boşluktan, Hayat ve ölüm birbirine karıştı. Ama umut hep vardı… Yıkıntılar arasından bir ülke doğdu, Bir millet yeniden ayağa kalktı, Ve biz, hiç düşmemek için el ele tutuştuk. Ferhat Bayraktarağı
Özlem
Üşümekten değil de Ellerini tutamamaktan soğuyorum. Bir sokak lambası gibi yalnız, Kendi ışığımda kayboluyorum. Rüzgâr tenimi değil, İçimdeki yangına üflüyor. Sensizlikte titreyen ruhum, Bir avuç sıcaklığı özlüyor. Soğuk sokaklar değil, Sesinin yokluğu üşütüyor beni. Bir kelimenle bahar gelirdi oysa, Ama şimdi kış içinde kaldım ebedi. Ferhat Bayraktarağı
İyi insan gelir, mutluluk saçar, Gönüllere huzur getirir. Kötü insan gelir, izini bırakır, Tecrübe dedikleri yarayı açar. Yanlış insan gelir, dersin olur, Kalpte bir sızı, gözde bir yaş bırakır. Mükemmel insan ise dağ gibi durur, Yıllar geçse de izi hep durur. Ferhat Bayraktarağı
Esir kaldım sende
Hani insan bazen esir düşer ya, Bir bakışa, bir gülüşe, bir çift göze. Bakarken unutur insan zamanı Ben de öyle, kayboldum sende gülüm Gülüşün bahar gibi. Gözlerin en derin şiir gibi. Ne bir kelime, ne de bir söz söyleye bilir insan o an. Kaçsam da nafile, kaderim sensin, Bu esaret değil, bir teslimiyet. Ne zincir istedim ne de bir kelepçe, Aşkınla mühürlendi bu yürek gülüm. Ferhat Bayraktarağı