Ferhat Kaya
@Ferhat_Kaya
Dum Spiro, Spero
Yakutlar, insanların insan olarak dünyaya gelmeden önce gökyüzünde kuş olduklarına inanırlarmış. Bu, yeteri kadar zaman geçirdikten sonra tüm kuşların insana dönüşebileceği anlamına da geliyor mu, bilmiyorum. Bunu öğrendiğimden beri kargam Zühtü'yü daha dikkatli izliyorum. Kafayı yemiş gibi görünmek istemem ama, tövbe Allah, bazen içinden bir adamın pis pis bana baktığı hissine kapılıyorum. Sen yokken kargalarla bile mesafemi koruyor, kaygılarla bekliyorum Osman.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dönüşünün bir jeopolitik mutsuzluğuma bir faydası olmayacağını biliyorum. Menfi duygularımı müspete çevirmek için çok daha büyük mucizeler gerektiğinin de farkındayım, bundan bahsetmiyorum. Ama iki kişi üzülmek, tek başına üzülmekten iyidir diye düşünüyorum. Ne bileyim Osman, ben barışmak istiyorum.
Bir palmiye türü, güneş ışığına yaklaşabilmek için köklerini kullanarak yılda ortalama bir metre, ömürleri boyunca da yirmi metre yer değiştirebiliyormuş. Ağaç dediğin yürür mü? Bu yürüyormuş işte.Bunu öğrendiğimden beri pencereden sürekli sokaktaki ceviz ağacını gözetliyorum. Her an bir şerefsizlik yapabileceğinden kuşkullanıyorum.Yokluğunda ağaçlara bile güvenmiyorum...
Bazı atlar çatlayacak kadar çok koşup ağızları dumanlar ve köpükler içinde kalınca, ölmemek için kendi dişleriyle boyunlarındaki damarlardan birini ısırıp kanatır ve kanları aktıkça ancak rahatlarlarmış. Ben de uzun zamandır çatlayacak kadar çok koşuyorum. Kendi boynuma uzanamayınca maalesef böyle seni dişliyorum.
Dakikaları icat eden Babillilere her dakika sövüyorum.Zamana bağlanan her şeye sövüyorum...