Ferhat Asya
@Ferhati34
Değişmek istemenin, bir yalan dünyasında yaşamanın, yalanın gerçeğe dönüşmesine yeteceğini sanıyordum.
Oynadığımız roller, taktığımız maskeler vardır, gerçektir bu. Benim gerçeğim, işte bu başka türlü var olma iradesiydi.
“Eddy’nin Sonu”nu okurken hepimizin hayatından bazı izlerini buldum. Küçük bir kasabada büyümenin baskısı, farklı olduğun için dışlanmak, kendini saklamak zorunda kalmak… Tüm bunlar sayfaların arasında birer birer karşıma çıktı. Édouard Louis öyle çıplak ve cesur anlatmış ki bazı yerlerde boğazım düğümlendi. Kitap sadece bir gencin hikâyesi değil; aynı zamanda yoksulluğun, şiddetin ve önyargıların bizi nasıl şekillendirdiğinin de acı bir tanıklığı. Beni çok etkiledi, içimi burktu ama bir yandan da “kendi yolunu kurabilmenin” mümkün olduğunu gösterdi.”
Belli belirsiz bir biçimde, eski bir acının şimdiki acımı dindireceğini umuyordum.
