Ferhat Asya
@Ferhati34
Kitabın ilk hikayesi o kadar etkileyiciydi ki biraz ara vermeme neden oldu genel anlamda çok başarılı bir öykü kitabıydı. Özellikle bazı öyküler film izliyor gibi hissettirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Konu olarak harika bir kitaptı ama anlatımı, kitabın dili beni çok yordu. Bir süre ne okuduğumu anlayamadım. Biraz zorlayıcıydı bu anlamda. Yoksa kitabın anlatmaya çalıştığı şeyler hepimizin uzaktan duyduğu ya da şahit olduğu şeyler.
Cehennem Canavarı, Jack London’un harika anlatımıyla doğal ve dürüst bir boksörün, para ve çıkar üzerine kurulu yozlaşmış sistemle karşılaştığında kendi değerleriyle yüzleşmesini anlatan bir mücadele hikâyesi.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, idam cezasını bekleyen bir mahkûmun son saatlerinde yaşadığı korku, çaresizlik ve içsel hesaplaşmayı anlatır. Okur, mahkûmun zihninden geçen düşünceler aracılığıyla ölümün yaklaşmasının insanda yarattığı ağır psikolojik yükü hisseder. Victor Hugo bu eserinde suçtan çok insanın yaşam hakkını ve vicdanı sorgulatır; böylece idam cezasının yalnızca bedeni değil, ruhu da yıkan bir süreç olduğunu güçlü biçimde gösterir.
Şiddetin Tarihi; şiddet ve travmayı anlatmada çarpıcı bir eser. Louis, yaşadığı saldırıyı yalnızca bireysel bir deneyim olarak değil, aynı zamanda toplumsal ve aile bağlamında ele alıyor. Kitap, travmanın hafızada nasıl parçalı ve karmaşık biçimde yer ettiğini, aynı zamanda mağdurun çevresiyle ilişkilerini nasıl etkilediğini etkileyici bir şekilde gösteriyor. Özellikle kız kardeşin anlatımıyla travmanın çok katmanlılığı ve adaletin eksikliği net bir şekilde hissediliyor. Louis, okuyucuya sadece bir saldırı hikâyesi sunmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumsal önyargı, sınıf ve kimlik meselelerini de sorgulatıyor.
