Yusuf’u kuyudan çıkarıp “ oh ne güzel bedavadan bir kölemiz daha oldu.” diye sevinen, sonra da “Aman bir yerden sahibi filan çıkar.” diye korkudan üç beş kurula alelacele ellerinden çıkaran kervancıların kıyamet günü ne yaptıklarını anladıkları zamanki şaşkın hâllerini çok merak ediyorum.( Kıyametle kıymetin bir harf farkla -biri vav biri ye- bu kadar benzeşmesi kıyametin gerçek kıymetleri ortaya koyacağını çağrıştırdı bana bu vesile ile.)