Fethiye Ayağa
@Fethezof
Kalp hakikat için çırpınıyor...
Modern dünyanın kişilik tanımlamalarına karşıydı; daha iyi bir ev, daha iyi bir araba ve daha iyi bir telefon gibi arzı oluşturan, ardından talebi bu arza müptela kılan kapitalist fikri, oldukça batıl ve ahmakça buluyordu.
Reklam
Bunalım
Aklım bir kuş kadar hafif olsun isterdim.
Caddede koşan çocuklar gibi hür olsaydı yüreğim...
Peygamber çiçeği koksaydı avuçlarım ve saçlarım...
Severdim o zaman hayatı dolu dizgin belki,
Belki de kuşlar gibi umut dolu olurdu yaşamım.
Tanrı beni sevseydi belki, severdim bende hayatı...
Yalnızlığımın içinden gelip geçen insanlar görüyordum..kağıttan hayatlar ve hayaller o soyut varlıkları takip ediyordu....Ben bir ortaçağ karanlığı yaşıyordum, kalbim ve aklım duymuyor görmüyordu. Tanrı beni bütün açık seçikliğimle görüyordu, duyuyordu da... fakat ben yaşamaya kördüm, yok gibiydim...eski bir minibüste müzik eşliğinde, o soyut varlıkları imgeliyordum zihnimde ve ruhumda...ama onlar beni bilmiyor ve görmüyordu... hepsi bir düşünceden ibaret olabilirdi, bu bir ihtimaldi... ama varlıkları kesindi. Tanrı hepsini bir sanat portresi gibi yaratmıştı. Fakat bunu anlamaya engel bir ortaçağ karanlığı vardı imgelerinde...
Herkes bu ülkeden kurtulma derdinde,
"Vatansever" diye geçinen herkes bu ülkede yaşanmaz sloganları atıyor. Kimse bulunduğu yeri güzelleştirme derdinde değil!!
Bu topraklar kolay kazanılmadı, biraz yıkıldık diye kaçmamalıyız!! Aksine bu bizi daha çok çalışmaya sevk etmeli.