Okula geldin babanla beraber,
Hayaller kuruyordunuz sessizce, neşeyle.
Göl seni aldı, mavi kollarıyla,
Uzaklara götürdü, bilinmez bir geceyle.
Baban bekler hâlâ kıyıda,
Rüzgârda adını fısıldar sessizce.
Ama sen bir melek oldun gökyüzünde,
Her bakışta ışık, her yürek hüzünle dolu hâlâ.
Van Gölü parlar sabahın ilk ışığında,
Her dalga bir umut taşır kıyıya.
Kaybolan yok aslında,
Sadece rüzgâr fısıldar: “Sen hep burada,
Her yürekte, her düşte, her ışıkta.”