“Kader, tohumlarını toprağa attıracağı insanları alaycı bir titizlikle seçiyor bazen” demişti “kendi mahvına sebep olacak bir işi sana sevinçle yaptırıyor da hiç sezinlemiyorsun bile.”
“Bazen hayatı düşmanca planları olan bir canavar gibi gördüğüm oldu, sen ne olduğunu bile anlamıyorsun, küçücük bir tesadüf, bazen bir söz, bazen bir bakış, hayatı senin tahmin ettiğinden bambaşka maceralara sürüklüyor…”
Kendi gücünden yorulan insanların güvendikleri birinin yanında memnuniyetle kendilerini bıraktıkları güçsüzlüğe kendini bırakmıştı. Sanki içinde arka arkaya kapılar açıldı ve en derindeki kapalı odada duran bütün duygular taşıverdi