Emir
@Fezgel
3 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gün geçtikçe içimde sürekli kuruyan bir göl gibi ruhumu kurutuyorum. Haberim yok kayboluyorum yavaş yavaş bu kurumuş topraklarda. Ne bedenim farkında sakince eriyip, sadece kemikten ibaret kaldığına ne de zihnim biliyor yavaş yavaş içimi tükettiğimi. Kalbim farkında belki,azalıyorum geçen her günde. Haberim yok uzaklaşıyorum buralardan. Ben çürüyor muyum? Ben ölüyor muyum? Balkonda otururken yel yüzüme çarpıyor ve geçmişimi alıp götürüyor. Artık sadece kayboluyorum.
Senden sonra içimdeki mevsimleri öldürdüm. Ne yani,ne yapayım gelecek baharları? Hem sen yaz gecelerini seversin, senden sonra hiçbir yaz da ısıtmadı içimi. Sen yazın güneşi, baharın yapraklarıydın. sen gittikten sonra ne yaz kaldı ne bahar .Doğru ya bizim için kış ne zaman geldi,haberdar değildim. Harbiden, ne zaman soğudun benden? Soğukluğun öyle bir hal aldı ki sensiz gittiğim her yer, en çetin kışlardan bile beter geçiyor. Sözde hiç böyle olmayacak demiştik. Ama harbiden ne zaman değiştin böyle?