Beni sustukça anlamalısın,
Okşamalısın ruhumu,
Susan yerlerimi acıtmadan.
Dokunmalısın bana .
Öpmelisin bir gece yarısı,
Ben uyurken,
Yorgun göz kapaklarımdan,
Yıpranmış saçlarımdan,
Titreyen ellerimden.
Öpmelisin
Yokluğunda acıyan yerlerimden.
Fhr
Şaşırdı görünce,
Bekliyordu oysa ki.
Sarılsam mı?
Elini mi sıksam ?
Gülümsedi inceden.
Dönüşü yok, oturmalı yüreğim
Benden kalan boş koltuğa.
Bir de bakışmalı uzunca
Yılları yâd edercesine
Öpmeli sonra
Benden kalan yaraları.
Bir daha can yakmayacak gibi.
Fhr
