Koca bir geçmiş var küçük çay yapraklarında,
Mutluluktan akan gözyaşlarına,
Dokunur puslu hava yağmur damlalarıyla...
Hakim bir tepe; adı Dağmaran . . .
Etrafında uçuşur şahinler ıslak kanatlarıyla,
Islanan bedenlerin dansla gelen harmonisi. . .
Can bulur Karadeniz'in hırçın dalgalarıyla,
Şimdi . . .
Açılan koca bir kapı; adı özgürlük. . .
Silinen isimlerle taş köprüler çürük.
Sınır dışı edilen bedenler,
Artık, duran zamanda güzeller,
Kulaklarda yankı bulan hayata atılan zarların sesi,
Aslında bu şehrin en güzel hikayesi. . .
Ayrılan ruhların sinsi gecesi,
Merhamete vurulan kelepçenin en acı hikayesi . . .
Merhemi yok . . .
Değişen topraklar galiba suya tok . . .
Anımsa. . .
Şairin dediği gibi . . .
Yok bu toprakların bu kadar zengin efendisi . . .