Yoktun!
Hiç olmadın belki de.
Dönüyorum artık.
Vazgeçtim bu oyundan.
Halim yok yeniden yollara düşmeye.
Bir ömrü rüya etmeye takatim yok.
Kime ne söylesem canım efendim!
Hasanım Ali, Hüseynim Ali, Hevesim Ali,
Kalbini unutan insan, neyi unutmaz ki!
Bir adam, yetmiş yıl boyunca bir kütük gibi dümdüz yaşadıktan sonra bir gün durduk yere türkü söyleyip ipil ipil ağlıyorsa, bir derdi, başkasıyla kapatamadığı bir hesabı vardır muhakkak.