22 yaşında insanın en çok fark ettiği şeylerden biri de zamanın ne kadar hızlı geçtiğidir. Günler birbirine benzer gibi görünür ama geriye dönüp bakınca aslında ne kadar çok şey yaşandığı anlaşılır. İnsan bazen bunu geç fark eder; büyümek dediğimiz şey tam olarak da bu farkındalıkla gelir.
Bir de insan bu yaşlarda kendi sessizliğini daha çok duymaya başlar. Kalabalıklar içinde bile yalnız hissetmek ya da yalnızken bile kendini toparlamak… Bunlar zamanla alışılan duygulardır. Ve belki de en önemli şey şudur: İnsan, hayatı başkalarının beklentilerine göre değil, kendi iç sesine göre yaşamayı öğrenir.🍃