Sözler! Düpedüz sözler! Ne korkunç şeylerdi! Ne duru, ne canlı, ne amanasız şeyler! İnsan onlardan kaçamıyordu. Ne ince bir büyü vardı onlarda! Biçimi olmayan nesnelere biçim verir gibiydiler; keman gibi, ut gibi onların da kendine özgü bir müzikleri vardı sanki. Düpedüz sözler! Söz gibi gerçek şey var mıydı ki?
Arkadaşlık nedir, bilmezsin sen, Harry... Hoş, düşmanlık nedir, onu da bilmezsin ya. Herkesten hoşlanırsın sen; bu da demektir ki herkese karşı ilgisizsindir.