Firuze akar

Sabıkalı bir şehrin icralı kaldırımlarında uzak anlamları olan basit bir cümleyle düşlemek Ve aylak bir çobanın kavalından şarkı yapıp ezgilere bağışlamak Çolak bir ressamın elinden resmetmek bir tabloda seni cinayettir bilirim

Reklam

Firuze akar

İmanın şartlarını öğrendim, iman etmeyi de Kaç dua, kaç namaz sonrası döneceksin bilmiyorum

Firuze akar

Hasadı gecikmiş zamanlardan içi elem dolu kaç hatıra varsa bana payidar uzakları sen olan yolların nasırlı mesafelerine gizledim, biliyorum dönmeyeceksin Hep sonralara bıraktım zafiyetinde sen olan zayiatı ağır mutluluklarımın vedanla birinci derece ayrılıklarını belki dönersin diye Rakımı yüksek uçurumları bir ayağı kırık şövalede gözlerinin en tepesine çiziyorum ne zaman niyetlensem ölmeye,tebessümlerine ayağım takılıyor, kirpiklerinin en karasına düşüyorum

Takip Önerileri

Firuze akar

Yetimhanede büyümüş bir çağ, edepsiz anıların anlatıldığı bir zamanda git, adını anmak mümkün olmasın şahadetinde bile şairlerin Bir şiirde bile geçme, ben okumayayım mesela Kalbinin resmi tutanağında ıslak imzamın olmadığı ağır kayıplı bu hikâyenin son sözlerini de al yanına Az biraz daha kır beni biraz daha incit yap hadi son kıyağını

Firuze akar

Az ötemden git uzaklara, gözlerimin alabildiğine uzak… Refakatçisi olduğum kasvetli bir gecenin ayazında, henüz repertuarında olmayan müsterih bir vedayla git Herkes ve her şeyden habersiz, ben bilmeyeyim mesela