AÇIK ARA YALNIZLIK
Renkli boyalarla gözlerine nazır bir mutluğu
düşleyip zevahirinde fırça darbelerine sızan
tebessümlerinden ucuz bir tabloda sanattan
yoksun bırakılmışlığımsın
Ve gözlerin maksadını çoktan aşmış yaşama
isteğimin hatalı bir telaffuzuydu sanki
Şimdi senden çok uzaklarda
kozmopolit bir şehrin konfetisi
eksik olmayan sokaklarında
tek kişilik bir kalabalık, senden açık ara yalnızım
Babamın ihmal ettiği edebimle
ateşini düşüremediğim küfürler
sayıklıyor, yarama tuz olan
gözlerini yüreğime bastırıyorum
Çıplak bir maktul, makberi kefensiz
Üstünde toprağı yok artık sözlerimin
Ölsem gömmeyecek
Bir çiçekle gelmeyeceksin biliyorum