İrem Nur Özkan
@Florenza
METU, History Department
Ankara
13 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Por La Tu Puerta Yo Pasi...
karadır gözlerin senin
ölürüm maviliğinde
görsem bir parça yeşilli
bir çukur kazar gömülürüm içine
ojos pretos tienes tu
par los mavis me muero
kuando veo los verdulis
kavofoya i me enterro
Reklam
İçimde bir kör kuyu
Doyumsuz bir mahluk gibi
Yutuyor çocukluğumu
"Ne vakit mutluluğu tatmak istesem, gül bahçemdeki dikenleri kalbime batırdılar. Bilirim, elbet sevip sevildiğim de oldu, kısa süreli imparatorluklardı bunlar. Bir türlü dikiş tutturamamış tembel devletler gibi unutuldular. Sen şimdi bütün bunların ölüm için mazeret olmadığını düşünüyorsun. Peki benim içimdeki ölüleri de sayıyor musun? Düşlediğim her şey kırık cam parçaları gibi dağılırken kaç parçayım saydın mı? Bir parça sevginin, benim için ne denli ehemmiyeti vardır, anladın mı? "
Madame Florenza
Hiçbir zaman basılmayacak olan kitabımın en can alıcı kısmı...
"Bir ruhum var mı yok mu bilmiyorum, ama varsa bile o bana aittir. Onu bir başkasına teslim etsem bile etim ve kemiğim hâlâ kendi bedenimde. Birine delicesine âşık olabilirim, her şeyimi, hatta aklımı bile teslim edebilir ve ona tamamen güvenebilirim. Ama bu bir efendi-çırak ilişkisine dönüşürse, tutkusunu kaybeder. Bu patriyarkanın en büyük zayıflığıdır. Sahip olmakla efendi olmayı birbirine karıştırırlar. Oysa büyük bir tutkuyla bedenini ve ruhunu teslim etmek bir bağlılık göstergesi değil, sadakatin bir işaretidir.
Evet Grey, bedenlerimizin tek bir kez bile buluşması, var olmayan ruhumu beslemeye yeterdi. Ama senin güçlü bir mantığa dayandığını sandığın bu tür bir köleleştirme, ömrüm boyunca etrafıma ördüğüm bu aşılmaz duvarların tek bir tuğlasını bile yerinden oynatamaz."
Reklam