Her çağrılan yere gitmek, her mesaja dönmek zorunda değilsin. En büyük lüks ve özgürlük, kendi zamanının ve odak noktanın tek sahibi olabilmektir.
Gözünü kapattığında seni huzursuz eden hiçbir düşünceyi, gözünü açtığında hayatında barındırmayacaksın. Sınır çizmek, bencillik değil; kendini koruma sanatıdır.
Zaman geçtikçe anlıyorsun ki, yalnızlık bir çaresizlik değil; tam aksine, kendi huzurunu korumak için attığın en akıllıca adımdır.
Kimin için ne kadar değişirsen değiş, günün sonunda herkes seni kendi ihtiyacı kadar görür. Bu yüzden artık sadece kendim gibi kalmayı seçiyorum.
Bazı insanların yokluğu, varlığının yarattığı gürültüden çok daha fazla huzur veriyor. Meğer gitmeleri değil, kalmaları hataymış.