Bacaklarım beni taşıyamayacak kadar güçsüzleşti. Sürünerek ilerlemektense ölüm daha cazip gelmekte. Hem ömür dediğin nedir ki, gözünü açıp kapatmanla tükenmekte.
Hayata inanmasam, sevdiğim kadına sırt çevirsem, dünyanın gidişine inancım kalmasa, hatta tam tersine, her şeyin karmakarışık, uğursuz, belkide şaytanca bir kaos olduğuna iman etsem, insanların hayal kırıklığından uğradığı bütün korkulara tutulsam gene de yaşamayı isteyeceğim, hayat kadehini ağzıma götürünce bitirene kadar bırakmayacağım! Ama bilinmez, belki yaşım otuza gelince kadehimi bir yana fırlatıp bitirmeden çekilirim... Nereye, onu da bildiğim yok. Otuz yaşına kadar da gençliğimin her şeye, her türlü hayal kırıklığına, hayata karşı nefrete üstün geleceğini kesin olarak biliyorum.
Sayfa 304 - İvan Fyodoroviç
"Bütün gayretlere rağmen
Uzaklaşmaya çalışacağım,
Hayatın tadını çıkaracağım.
Gam nedir bilmeyeceğim,
Hiç üzülmeyeceğim,
Üzülmeye hiç niyetim yok!"
Sayfa 299 - Smerdyakov