Evini bırakıp bilmediğin kıyılara gittiğinde kolayca, eskiden olduğu gibi devam etmezsin hayatına; içinden bir parça ölür ki bir başka parça en baştan başlayabilsin yeniden.
Hiç mi yaşamadın sen dedi biri.
Her satırın karanlık,
Her satırın hüzün.
Yaşadım tabi,
Rakı içtim mesela,
Gün oldu denize baktım.
Aynada gülümsedim siluetime
Umut ettim
Aşık oldum
Bir kız çocuğunun kokusunda hayat buldum
Yaşadım elbet akıp giden zamanda
Ne kadar yaşanırsa işte.
Hiçbir kâğıda basılmayacak
Ve hiçbir ağızdan dökülmeyecek şiirler yazıyorum
Kime ya da kimlere değil
Sadece yazıyorum
Seslendirilmeyecek cümlelerle
Dillendirmeyecek duygular satıyorum
Satıcısı ben,
Alıcısı ben.
Aşk sandığımız yanılsamalara tutunup
Kopu veriyoruz gerçeklikten
Kışın ortasında açan yalancı güneşi
Bizi ısıtır sanıp soyunuveriyoruz tüm çıplaklığımız ile
Oysa aradığımız ne güneş ne aşk
Bir parça huzur hani en gerçeğinden.
Ondandır işte önümüze çıkan ilk durağı aşk sanışımız
Biz otobüsten inmek istiyoruz aslında
Yolun uzunluğu bahane…