"Benim canım çalışmak istemez pek. Çalışmak zorunda değilim, anladın mı? Ne yazarım ne ressam ne müzisyen. Kişi çalışmak zorunda değilse, neden çalışsın ki?"
Tanrı için zaman akmaz, azalmaz, çoğalmazmış. O hiçbir şeyden eksik olmazmış. Bir hiç olduğu halde kibrinden ödün vermeyen insan, ancak kendi varsa O'nun var olduğunu, kendisi yoksa Tanrı'nın hiçbir şey yapmadığını zannetme gafilliğine kapılmış. Nasıl bu büyüklüğe ulaşır kibir?