Ne talihe kapat kapılarını ne de onun getirdiklerine kul köle ol.
Ne yaşamayı reddet ne de onu kazanmak için kendini parçala.
Ne sıradan zaferlerin kanadına tutunup yükseklerde uç ne de kederin çukurunda boğul.
Ne sürüklen ne de yapış...
Sadece yaşa.Kederden, acıdan, kibirden, gösterişten ,aşırılıktan sıyrıl ve dengeyi bul.
O zaman bırak doğanın yasası seni özgür kılsın.Ruhunu da aklını da kölelikten kurtarsın.Hoşlanmadığın ama bir türlü de vedalaşamadığın kötü taraflarınla vedalaş.Ne olup bittiğindense, ne olması gerektiği ile uğraş. Uğraş ki insanlığının da üstüne çıkabilesin.
O halde bilgece bir duruş gerekir insana. İyiyken aşırı sevinmeyecek, kötüyken bedbaht olmayacak, bu değişken döngünün getirdiklerini yüreklice kabul edecek bilgece bir duruş...