Her şeyin anlamsızlaştığı,
Hiçbir kelimenin kurtarıcı olmadığı zamanlar vardır.
Cümleler donar dudakta,
Kalp zemheriye tutulur.
İnsan konuşmak ister ama sesi çıkmaz,
Dua eder, yine de içi üşür.
Ne umut ısıtır,
Ne hatıralar.
Geceler uzar,
Sabahlar geç gelir.
İçinde bir kış büyür insanın,
Kar yağmaz…
Ama her yer buz tutar.
Fuat SÜRMELİ