Kendini, evrenin en sevdiği şeyin, var olanları değiştirmek ve onlara benzer yeni şeyler yaratmak olduğunu görmeye alıştır. Her var olan, gelecekteki bir başka şeyin tohumudur.
Bir tek hikâyemiz var. Bütün romanlar, şiirler, içimizde o hiçbir zaman bitip tükenmeyen iyi-kötü yarışı üzerine kurulmuştur. Ve bana öyle geliyor ki, kötülük ölür ölür dirilir, iyilik ise ölümsüzdür. Kötülüğün her zaman taptaze bir görünüşü vardır, iyilik ise dünyadaki her şeyden daha çok saygıdeğerdir